PAŃSTWOWE I MUNICIPALNE MUZEA HISTORYCZNEJ, LITERACKIEJ, ARCHEOLOGICZNEJ, ARTYSTYCZNEJ SPUŚCIZNY


ODESKIE MUZEUM ZACHODNIEJ I WSCHODNIEJ SZTUKI

ul. Grecka, 16 / ul. Puszkinska, 9 | +38048-722-48-15

Muzeum założone w 1924 roku na podstawie ilorazów kolekcji, zebranych przez miejscowy Komitet ochrony zabytków sztuki i dawnych czasów a także przybyć z muzeum miejskiego pełnych wdzięku sztuk i gabinetu historii sztuk Noworosyjskiego uniwersytetu. W następne lata kolekcja była uzupełniana kosztem przybyć z centralnych muzeów: Państwowego Ermitażu, Kijowskiego muzeum zachodniej i wschodniej sztuki. Państwowego muzeum sztuk plastycznych nim. A.Puszkina.

Budynek muzeum staje się pomnikiem architektury środka XIX w. To pałac, zbudowany w 1856-1858 latach po projekcie architekta L.Ottona. Rozwiązany on w dobrym humorze rozszerzonego w te czasy eklektyzmu: linie barkowego charakteru koegzystują w nim z elementami: stylów empire i rokoko. Najciekawsza w architektonicznym stosunku część budowy — westybul od «bez zapięcia» galowymi schodami, wyrytymi z kararyjskiego marmuru. Jej konstrukcja nader oryginalna: ona wzniesiona bez niosących bałok-kosour i razem z placami utworzy efektowne wiszące urządzenie. Wnętrza pałacu odznaczają się bogatym sztukatorskim wystrojem architektonicznym, rzeźbą, ozdabiających drzwi, drobnymi dodatkami z brązu.

Odeskie muzeum zachodniej i wschodniej sztuki — jeden z największych muzeów artystycznych Ukrainy, kolekcja którego posiada rząd dzieł wysokiej artystycznej i wartości kulturowej. W ekspozycji muzeum przedstawione dzieła zachodnioeuropejskiej sztuki XV-XX w. w., sztuka krajów wschodu i antyczna sztuka. Muzeum rozlokowane w pałacu hrabiego Aleksandra Agiejewicza

tryb pracy: 10:00 – 17:00, przerwa obiadowa: nie, wyjściowy: Środa


MUZEUM SZTUKI WSPÓŁCZESNEJ ODESSY

ul. Belinskiego, 5 | +38048-759-10-18

Muzeum stworzone w 2008 rokowi przez biznesmena, intelektualistę i mecenasa W.Morochowskim na mocy unikatowego zebrania prac mistrzów «drugi fale odeskiej awangardy» znanego kolekcjonera M.Knobiela. W muzeum przedstawione dobre utwory odeskich sztuk plastycznych granicy ХХ i ХХI wieków.

Chlubą muzeum stają się sale, poświęcone nieoficjalnej sztuce Odessy:

  • pierwszy radziecki abstrakcjonista Odessy, artysta poeta i disidient O.Sokołowа;
  • «Parkanowy» wystawa W.Chrząszcza i S.Syczowа w 1967-m – pierwsza niepozwolić artystyczna akcja w ZSRR;
  • przebudowa mieszkaniowych wystaw nonkonformistow 70-ch;
  • Odeska konceptualna grupa 80 – ch;
  • «południowo-rosyjska» transawangarda 80-90-ch;
  • współczesna komunikacja artysty i Miasta.

Podział najnowszych prądów przekonywa że sztuki plastyczne Odessy aktywnie rozwijają się jak i powinno być w kulturowej stolicy Ukrainy!
W Muzeum funkcjonuje sala wystawowa, w której przeprowadzają się wystawy sztuki współczesnej, konferencje naukowe i różne art-projekty. Otwarte Muzealny klub estetycznego wychowania i młodzieżowy wystawowy obszar «Tętnica».
Ekspozycja muzeum rozmieszczona na dwóch piętrach w starej willi — pomniku architektury.

tryb pracy: 12:00 – 19:00, Niedziela: 12:00 – 18:00, przerwa obiadowa: nie, wyjściowy: Poniedziałek, Wtorek


ODESKIE MUZEUM ARTYSTYCZNE

ul. Sofijewska, 5а | +38048-723-83-93

Budynek, w którym rozlokowanym Odeskim muzeum artystycznym było zbudowane w okresie między 1824 a 1828 przez lata. Autor projektu nie ustalony. Po zakończeniu budownictwa urządzenie było oswidietielstwowano znanym z odeskiego architekta F.K.Boffo. Pierwszej właścicielką pałacu była hrabina Olga Stanisławowna Naryszkina (z domu Potockaja).

W 1888 roku pałac został nabyty Odeskim miejskim głową G.G.Marazli widocznym dla — działaczem społecznym, kolekcjonerem i mecenasem. W 1892 roku G.G.Marazli pooddaje pałac miastu, z celem urządzenia w niom muzeum pełnych wdzięku sztuk. Odkrycie muzeum doszło do skutku 24 października (6 listopada) 1899 roku.

Architektura pałacu uosabia lepsze tradycje rosjanskego klasycyzmu zaczęła XIX wieku. Centriczeskaja kompozycja budowy, składająca się z piętrowego korpusu z portykiem z sześciu kolumn korynckiego nakazu, podtrzymujących fronton, dwóch symetrycznie rozmieszczonych parterowych oficyn, sojedinionnych okrągłymi galeriami, odznacza się surowym i harmonijnym wdziękiem.

Danina epoki romantyzmu — zagospodarowana pod centralną częścią podstawowego korpusu — szeroka grota ze sklepionym zamknięciem imitujący naturalną jaskinię i sztucznym wodospadem. Od niego na bok wchodzą podziemne galerie mające wyjście do szerokiego ogrodu, schodzącego po zboczu do brzegu morskiego. W niewielkiej ekspozycji przed zejściem w grotę można zapoznać się z historią pałacu i stworzenia w niom muzeum. Od strony morza pod podstawowym budynkiem, w cokołowym pomieszczeniu znajduje się szeroka galeria. Na sklepionych zamknięciach i ścianach, której zachowały się ścienne malowania, wykonane w porę prowadzenia w pałacu i przylegającym do niego ogrodowi «Wystawy Domoustrojstwa», przechodzić w 1895 roku. W czas teraźniejszy w tej części pałacu kładzie się eksperymentalna galeria «Żółte Olbrzymy».

Ekspozycja otwiera się dziełami malarzy ikon XVI-XVII wieków i pełnymi osobliwego ducha wczesnymi świeckimi portretami.

Akademickie malarstwo zdobyło charakterystyczną jej ważność. Osobliwa malarstwo utalentowanego marynisty I.K.Ajwazowskiego.

W muzeum znajdują się dzieła wszystkie dzieł malarzy demokratycznego kierunku w sztuce Rosji drugi połowy XIX wieku a przede wszystkim członków Koleżeństwa ruchomych artystycznych wystaw. To prace takich artystów, jak A.Sawrasow, I.Lewitan, I.Szyszkin, A.Kuindży, I.Riepin, W.Surikow.

W ekspozycji przedstawiony roboty granicy XIX i XX wieków, odzwierciedlające cała różnorodność i napięcie poszukiwań twórczego ideału tego nieprostego czasu. W tym rozdziale znajdziecie obrazy takich znanych mistrzów pędzla kak W.Sierow, M.Wrubel, N.Rerich, B.Kustodijew, A.Benua, K.Somow, W.Kandinsky. Tu wystawiona unikatowe zebranie dzieł malarstwa mistrzów Koleżeństwa południowo-rosyjskich artystów (KPRA), które zostało założone w Odessa w 1890 roku. To prace K.Kostandi, G.Ładyżenskogo, G.Gołowkowa, P.Niłusa, N.Kuzniecowa, T.Dwornikowa.

W sali dekoracyjno-stosowanej sztuki bardziej dwustu eksponatów, odzwierciedlają ukraiński ludowa twórczość. To – ceramika i szkło, haft i tkactwo, snycerstwo, przedmioty z metalu i skóry, pisanki.

W oddziale sztuki współczesnej przedstawione przez roboty artystów, napisanymi zaczynając z 20 – ch lat XX wieku

tryb pracy: 10:30 – 17:00, przerwa obiadowa: nie, wyjściowy: Środa


ODESKIE LITERACKIE MUZEUM

ul. Łanżeronowska, 2 | +38048-722-33-70

Literacka Odessa – to nie tylko imiona pisarzy, biograficznie albo twórczo powiązane z miastem ale też artystyczny obraz, wzbogacić kulturę światową. Po proszestwii dwóch przeszło wieków od chwili podstawy Odessy, można umacniać: historia tego miasta istnieje dwukrotnie – w realności, i w literaturze. Odbiciem tej właściwości miasta, osobliwym lustrem Odessy pojawia się Odeskie literackie muzeum.

OLM — jeden z największych literackich muzeów świata. Założony w 1977 roku. Otwarty w 1984 roku. Główny twórca oprawy ekspozycji — najwybitniejszy ukraiński projektant, laureat nagrody nim. T.G.Szewczenka – artysta A.W.HajdamakA. Założyciel i pierwszy dyrektor muzeum — N.A.Brygin

Budynek, w którym rozlokowane Odeskie Literackie muzeum, zostało zbudowane na środku przez XIX wieku po projekcie architekta Ludwika Ottona. Pałac należał do przedstawiciela wyższych kręgów Rosjanskiej arystokracji, jednemu z pierwszych obywateli Odessy księciu Dmitrijowi Iwanowiczowi Gagarinowi i jego żonie Sofjewi Pietrownowi. Wnętrza pałacu rażą niespodziewanym połączeniem stylów, – klasycyzm, barok, empire, charakterystycznym dla południe imperium rosyjskiego środka przeszłość wieku i nazwanym „wolnej południowej eklektikoj”. Odeskie Literackie muzeum – to jednoczesne i muzeum historii książki, i, częściowo, pamiątkowe muzeum, gdzie przedstawione rzeczy osobiste pisarzy, ale w to zaś czas – muzeum historii literatury i kultury miasta.

Ekspozycja muzeum — system symbolów i znaków, w którą wpisane rzeczywiste dokumenty czasu: książki, rękopisy, gazety, pisma, fotografiki, rzeczy osobiste pisarzy, przedmioty epoki. Wystrój muzeum łączy jaskrawa artystyczna decyzja z wyraźnym literacko-historycznym wypełnieniem.

Muzeum przedstawia bardziej trzysta pisarskie imiona, czyje losy i twórczość zostały powiązane z Odessa — od I.P.Kotlariewskiego, A.S.Puszkina, A.Mickiewicza do G.Böll, Z.Simenona, B.L.Pasternaka. Obok z wielkimi twórcami literatury — N.W.Gogolem, L.N.Tołstojem, M.M.Kocubinskim, Lesiej Ukrainką, Szolom-Alejchemem, A.P.Czechowym, I.A.Buninem, I.Ja.Frankom, A.A.Achmatowej, I.E.Babelem, I.A.Ilfom, Je.P.Pietrowem, W.P.Katajewym, M.G.Kuliszom, przedstawieni liczni autorzy tak nazywanego «drugiego rządu», zagrać niebagatelną rolę w kształtowaniu się ojczystej kultury.

Dwadzieścia sal muzeum, rozmieszczonych przez amfiladę na dwóch piętrach pałacu, w chronologicznym następstwie opowiadają o historii literackiej Odessy. Obraz każdej sali pooddaje atmosferę życia miasta w określonym odcinku czasu, otwiera tajemnice, legendy i realność «perły nad morzem».

Dzisiaj Odeskie Literackie muzeum — «bilet wizytowy» miasta, największy naukowo-badawczy, wydawniczy i centrum kulturowe. Oprócz stale działającej ekspozycji, muzeum znane ze swoich literackich i artystycznych wystaw, koncertów muzyki klasycznej, prezentacji książek, konferencji, kulturologicznych akcji. Galowa Złota sala muzeum, z jego olśniewającym wnętrzem i wspaniałą akustyką, jest uważana za lepszą kameralną salę koncertową Odessy.

Do budynku muzeum przyłącza się podwóreczko w włoskim stylu, kontynuujący dawną tradycję odeskich podwórzy, z ich przytulnością i swoistością. Ozdobiony przez klomby i fontannę w centrum, podwórze zaludnione przez oryginalne rzeźby. Od 1995 roku w nim zaczął powstawać Ogród rzeźb, – ekspozycja pod gołym niebem, unikatowy kulturalny obiekt, nie mający analogów. Ogród rzeźb liczy teraz siedemnaście humorystycznych rzeźbiarskich kompozycji, wyświęconych pisarzom, literackim bohaterom i znakowym postaciom miejskiego folkloru pracy współczesnych rzeźbiarzy: «Bohater odeskich dowcipów Rabinowicz», «Antylopa Gnu», «Pomnik nadchodzącego geniusza», «Saszka-muzyk», «Dżinsowy Diuk», «Zielony furgon», «Odessa-mama», «Mieszkaniec Odessy Misza», «Szalandy, pełne cefala», «Pomnik nieznanego czytelnika», pomnik I.Ilfu i Je.Pietrowowi, pomnik N.W.Gogolowi «ptak-trójka», pomnik Konstantinu Paustowskiemu «Czas dużych ożydanij», «Odeska szkoła», pomnik W.S.Wysockiemu «Złote serce», rzeźba «Srebrny wiek», „Muzealny bratstwo”. Tu zaś wystawione pomniki starsze od rzeźby Północnego obszaru nad Morzem Czarnym — połowieckije i scytyjskie baby (z funduszów Archeologicznego muzeum). Rok za rokiem Ogród rzeźb przekształca się w ekspozycję współczesnej rzeźby. Żart i ironia w brązie i marmurze stanęły obrazowym podręcznikiem rozmaitych plastycznych decyzji: nad jako rzeźby pracowali rzeźbiarze różnych artystycznych naprawlenij, – jak tradycyjnych, tak i całkowicie niestandardowych. Cała ekspozycja ogólnie rzecz biorąc pooddaje unikatowy wygląd obstającej przy starej ziemi, ale niezmiennie młodej Odessy. Autor projektu «ogród rzeźb» – Leonid Liptuga.

W strukturę Odeskiego Literackiego muzeum wchodzą cztery filie: literacko-pamiątkowe muzeum A.S.Puszkina; pamiątkowe muzeum K.G.Paustowskiego; pamiątkowe muzeum S.I.Olejnika; pamiątkowe muzeum Christa Botiewa.

tryb pracy: 11:00 – 17:00, przerwa obiadowa: nie, wyjściowy: Poniedziałek


LITERACKO – PAMIĄTKOWE MUZEUM imienia A. S. PUSZKINA

ul. Puszkinska, 13 | +38048-722-74-53

W Odessie, na dworze Puszkinowskiej, 13 znajduje się literacko-pamiątkowe muzeum A.S.Puszkina. W 20 – je lata XIX wieku ten dom należał do znanego handlowca Charlesowi Sikaru. To był jeden z pierwszych hoteliw młodego miasta – «Hotel du Nord». Po przyjeździe w Odessa, 3 lipca 1823 roku, Puszkin zatrzymał się w tym hotelu i przeżył tu miesiąc. Po trzynastoma miesiącami odeskiego zesłania przez niego zostali stworzeni trzydzieści lirycznych wierszy, poemat «Cygany», kończona praca nad «Bachczisarajskim fontanną», napisane dwie i pół rozdziały «Jewgienija Oniegina». Opisawszy Odessa w rozdziale «Podróż Oniegina», Puszkin, jak się wyraża poety W.Tumanskogo, podarował miastu «gramotu na nieśmiertelność». Ulica, na której żył wielki poeta, wcześniej nosząca nazwę Włoskiej, została przemianowana w 1880 roku w Puszkinowską, a nad kołnierzami była ustalona tabliczka «tu żył Puszkin». W 1959 roku było odebraną decyzją obwodowego komitetu wykonawczego o stworzeniu pamiątkowego muzeum A.S.Puszkina, który był otwarty spustia dwa lata. I chociaż ekspozycja początkowo kładła się w sumie w dwóch salach, muzeum z pierwszych zaś dni stanął jednym z najbardziej odwiedzanych. Jego kolekcja stale była uzupełniana: liczny znani naukowcy, pisarze, kolekcjonerzy pooddawali unikatowe wydawania Puszkinowskich dzieł, obrazy i grawiury, meble i przedmioty życia przeminąć epoki.

Za swoją pięćdziesięcioletnią historię muzeum znacznie rozszerzyło się. Na 200-letni jubileusz poety była stworzoną nową muzealną ekspozycją, w której najbardziej w pełni odbity odeski okres twórczości A.S.Puszkina, jego przyjacielskie związki i miłosne namiętności, złożone służbowe stosunki wzajemne. W muzeum działają sale wystawowe, przeprowadza się cykl zaniatij „Puszkinowski muziejon”.

tryb pracy: 10:00 – 17:00, przerwa obiadowa: nie, wyjściowy: Poniedziałek


ODESKIE HISTORYCZNO-KRAJOZNAWCZE MUZEUM

ul. Gawanna, 4 | +38048-722-84-90

6 maja 1956 roku gościnnie otworzyć drzwi swoim pierwszym interesantom Odeskie państwowe historycznokrajoznawcze muzeum. Został ukształtowany na podstawie Muzeum obrony Odessy i Odeskiego obwodowego krajoznawczego muzeum. Dokumenty, wydania drukiem, przedmioty stosowanego i sztuk plastycznych, numizmatyczne kolekcje, broń XVII — XIX wieków, związane z historią miasta i brzegi i kiedyś wchodzące w zebrania Muzeum Odeskiego społeczeństwa historii i starożytności, Muzeum książki, Muzeum Starej Odessy i pewnych innych, okazali się składaną częścią jego funduszów.

W 1983 roku muzeum zamknęło się na remont kapitalny, który trwał długich jedenaście lat. W wyniku przez siły Odeskich artystyczno-konserwatorskich pracowni pałacowe wnętrza willi zostały przywrócone do swojego pierwotnego wyglądu. Przekształcił się, dosłownie ożył, dziedziniec wewnętrzny muzeum, a w istocie — swojego rodu miniaturowy park z pełną wdzięku fontanną „Grot”. Specjalną przytulność mu dodają tradycyjne do Odessy akacja, kasztan, lipa i, nieco niespodziewane dla tych miejsc, krymska sosna i wiecznie zielony bukszpan. Wtedy zaś całkiem inny dźwięk zdobyły rozmieszczone tu fragmenty znanego Monumentu na pamiątkę podstawy Odessy, ustalonego w 1900 roku w samym początku Jekatierininskoj ulice, demontowanego przez dwadzieścia położył się, ale przez cud uratowanego przed całkowitym zniszczeniem.Ocaleć brązowe figury Jekatierina II i ją towarzyszów — dzieła wajatielej B.Eduardsa, A.Popowa i architekta Ju. Dmitrienko — uzupełnili rozwiązanie architektoniczne całego muzealnego kompleksu.

W czas teraźniejszy w muzeum działają stacjonarne ekspozycje  „Stary Odiessa”, „Odessa i brzeg w Wielkiej wojnie ojczyźnianej 1941-1945 goduw” i czasowe: „Wielonarodowy Odiesszczina”, „miasto-pobratymiec Odiessy”, „Kultura Odiessy”. Po mierze gromadzenia materiałów w wejściu naukowo-badawczej i zbierackiej pracy będą powstawać i inne ekspozycje, otwierające najróżniejsze aspekty życia naszego miasta i brzegi.

tryb pracy: 10:00 – 17:00, przerwa obiadowa: nie, wyjściowy: Piątek


ODESKIE ARCHEOLOGICZNE MUZEUM AKADEMII NARODOWEJ NAUK UKRAINY

ul. Łanżeronowska, 4 | +38048-722-63-02

Odeskie archeologiczne muzeum – to najstarsze muzeum Ukrainy. Za wsio czas swojego istnienia od 1825 roku on cztery razy zamieniał „propisku”. Najpierw muzeum rozmieszczało się na dworze Linowej, 2, na podwórzu domy swojego założyciela i pierwszego dyrektorzy Iwana Pietrowicza Błarambierga, urzędnika po specjalnym poleceniom przy hrabim Michaile Woroncowie, członek-korespondent rządu zagranicznych akademii, uczonogo, kolekcjonera i mecenasa. Dużą część eksponatów nowego muzeum zestawiło zebranie Błarambierga, podarowane miastu. Za kilka lat, dziękując licznym ofiarowaniom, w tej liczbie samego hrabiego Woroncowa i jego żony, kolekcja rozrosła się na tyle, co jejo wypadło przenieść do znów zbudowanego budynku rządowych instytucji Odessy na półokrągłym placu Nadmorskiej alei, naprzeciw słynnego pomnika diuku de Richelieu. W 1858 roku kolekcje muzeum miejskiego i Społeczeństwa historii i starożytności zostały zjednoczone pod dachem specjalnie zbudowanego budynku, niedaleko od Operowego teatru, po projekcie architekta Grigorija Toriczełli. W 1883 roku po decyzji miejskiego głowy Odessy milionera Grigorija Marazli na tom zaś miejscu (uł. Łanżeronowskaja, 2) po projekcie architekta Gonsiorowskogo ustawione obecne „pristaniszcze” składy starożytności. Środki trwały na jego projekt i urządzenie – 30 tysięcy rubli złotem – wyodrębnił z do twarzy sbierieżenij sam miejski głowa.

Wśród mecenasów muzeum, oprócz pary Woroncowyh, Błarambierga i Marazli, figurują uczonyj-archieołog Stiempkowskij, książę Kantakuzin, hrabia Potockij, kolegialny doradca Marini, mieszczanin Sazonow i wiele innych wytrawnych znawców starożytności.

Odeskie archeologiczne muzeum słynie nie tylko unikatowymi eksponatami. Jego budynek przedstawia samodzielną historyczną wartość. Mimo na stosunkowo niewielkie rozmiary, ono razi wielkością, tak jak ustawione w tradycjach antycznej klasyki. Z czasem organiczny związek wzajemny zewnętrznego i wystroju wewnętrznego została zakłócona. Oprawa sal wygląda staromodnуm. Stare półki i wystawy przeżyły się dlatego zostali zastąpieni na nowe, zamówione w Kijowie i przeznaczone specjalnie dla archiwów. W 2003 g muzeum kapitalnie zostało odnowione i częściowo wyposażony w nowe urządzenia dzięki wysiłkom Greckiego funduszu kultury i środkom Funduszu imienia Anastasiosa G. Lewientisa i pomocy sponsora towarzystwa „Koka-Kola Biewieridżyz Ukraina limitied”. W muzeum był wprowadzonym remontem europejskim ze stosowaniem najnowszych materiałów wykończeniowych. W czetyrioch ekspozycyjnych salach, westybulu, konserwatorskim laboratorium zrobione sufity podwieszane, wyremontowane poły i ściany, wyremontowany dach muzeum. Z pomocą cypryjskiego profesora Wasosa Karagiorgisa, uczonogo-archieołoga światowej sławy, doradcy funduszu Lewientisa, był wydanym katalogiem odeskiego muzeum

W kolekcji muzeum są bardziej 160 tysięcy starych eksponatów. Wśród nich — naprawdę kosztowne relikwie, legendarne złoto skifów i unikatowa numizmatyczna kolekcja, zachowujące się w «Złotego magazynu». Tu można zobaczyć najrzadsze złote i srebrne monety, ozdoby z scytyjskich i sarmatskich cmentarzysk, średniowiecznych pogrzebów koczowników, wyrobu sławiańskich mistrzów. «Stare złoto rzadko błyszczy», — jednak wysiłkami konserwatorów skarbu zjawiają się w całym przepychu. A przecież eksponaty, zdobyte przy rozkopach Olwii, Chersonezu, Pantikapiei, Tiry i innych starogreckich kolonii na Morzu Czarnym, datują się VI-I stuleciami do naszej ery! Uwagę zwiedzających Archeologicznego muzeum przyciąga szeroka antyczna kolekcja. Tak, cypryjskie zebranie muzeum — jedno z największych we Wschodniej Europie i jedyne w Ukrainie, a kolekcja najpiękniejszych greckich waz nie ma kiedy została podarowana muzeum przez gubernatorską rodzinę Woroncowyh. Także tu można zobaczyć i największe zebranie starożytności Północnego obszaru nad Morzem Czarnym. Materialne zeznania dalekich epok skifów, Sarmatuw, Słowian zaczarowują. Unikatowa w odeskim muzeum i kolekcja zabytków Starego Egiptu (trzecia po znaczeniu w byłym ZSRR i jedyna w Ukrainie) — sarkofagi, pomalowane przez rzuciki, i nawet żreć mumie, pogrzebowy inwentarz, płyty kamienne i fragmenty papirusów z hieroglifami. Z 50 tysięcow monet, zachowujących się w muzeum na oglądanie wystawione najrzadsze z złota i srebra, będące wypuszczane w Starej Grecji, Rzymie, Bizancjum. W podziale Rosjanski numizmatyki demonstrują się monety zaczynając z pierwszej – złatnika księcia Władimira i kończąc biciem ostatnich carów, a także pamiątkowe medale. Rodzynek kolekcji muzealnej pojawia się znaleziony w wsi Orłowka Odeskiej dziedziny skarb elektrowych (stop złota ze srebrem) monet z miasta Kizika — «mennicy » antycznych miast Północnego obszaru nad Morzem Czarnym. To drugi po wielkości skarb monet tego typu w świecie i stanowi ogromną historyczną wartość.

Dobrze rozmieszczony koło Nadmorskiej alei, i obok Operowego teatru, Archeologiczne muzeum przyciąga i dorosłych, i dzieci. Znaleźć iego nietrudno: koło klasycznego budynku z kolumnami zobaczycie rzeźbę «Łaokoon». To kopia starogreckiej kompozycji, oryginał której jest przechowywany w Watykanie.

tryb pracy: 10:00 – 17:00, przerwa obiadowa: nie, wyjściowy: Poniedziałek, Wtorek


ODESKIE MUNICYPALNE MUZEUM

PRYWATNYCH KOLEKCJI imienia A. W. BLESZCZUNOWA

ul. Polska, 19 | +38048-770-10-37

Ekspozycje muzeum:

„Pamiątkowy pokój A.W.Bleszczunowa” – pokój do pracy kolekcjonera, w którym zebrane przedmioty, najdroższe twórcy muzeum (rodzinne relikwie, fotografiki przyjaciół, uczniów), materiały, związane z wojennym i alpinistycznym etapami jego życia. „Rosjanka starina”: W tym pokoju są przechowywane w zasadzie przedmioty życia mieszkańców miasta XIX – zaczęła XX ww.: rzeczy, które otaczały naszych przodków, tworząc niepowtarzalne tło epoki. To wzory starych mebli z karelskiej brzozy, wyroby z Rosjaninskyh paciorków, koronki pracy ręcznej i liczny inne. W pokoju „Buddyjski Wostok” przedstawione przedmioty sztuki narodów Japonii, Chin, Mongolii i Tybetu. Pokój otrzymał swoją nazwę nieco warunkowo: jeżeli Mongolia i Tybet – autentycznie buddyjskie kraje, to Chiny i Japonia – tylko częściowo. W sali wystawia się parawan XVII w. z koromandielskogo lakieru, odznaczająca się wysokim artystycznym wykonaniem; przedstawione nieduże, ale z zadowoleniem ciekawe kolekcje chińskiej i japońskiej porcelany, flakonów dla niuchatielnogo tytoniu z półszlachetnych kamieni. Tu zaś zebrany nieduży panteon bóstw buddyzmu, wykonany w techniku „straconego woskowego modieli”. W pokoju „Zachodni Jewropa” przedstawione meble, wzory porcelany, szkło a także malarstwa ХVIII-XIX ww. Kompozycyjnym centrum sali staje się weneckie lustro w rzeźbionej drewnianej ramie, nad którym wystawia się galeria portretów panujących figur XVII-XVIII ww. W sali z zadowoleniem szeroko przedstawiona europejska porcelana (wyroby Miśni i Wiednia, Berlina i Limoga). Dobra kolekcja miniatur, wśród których wyodrębniają się portrety G.Wagnera, Napoleona, Josephiny, Marij-Łuizy Austriackiej. Do podziału zachodno-europejskiej sztuki odnosi się i unikatowa kolekcja wachlarzy z wszelki materiałów (pancerz żółwia, kość słoniowa, pióra strusia, koguta i tak dalej). „Schodów prolet” ozdabia nieduża kolekcja prac B.A.Smirnowa-Rusieckogo, jednego z uczniów N.K.Rericha. Zebranie ukraiński sztuki w muzeum nieduże po objętości, ale ciekawie na zasadzie doboru eksponatów: w nim przedstawione rzemiosła ludowe Ukrainy. Pokój ozdabiają kilka malowniczych dzieł, poświęconych Ukrainie i piękne łyko XIX w. z klasyczną sceną „u krinici”. Znaczne zainteresowanie przedstawiają wzory malarstwa ikon i, przede wszystkim, słynni ukraiński ikona-prymityw (napisane, w odróżnieniu od Rosjanskyh ikon, nie na desce, a na płótnie). W pokoju przedstawiona kolekcja krolewieckich tkanych ręczników XIX w. z tradycyjnym do tego czasu stylizowanym rysunkiem rosyjskiego herbu. W sali „Muzułmański Wostok” w zasadzie przedstawione przedmioty życia Środkowej Azji i Zakaukazia. Jedna z najciekawszych kolekcji sali – zebranie dywanów: to i słynny perski dywan, z przedstawianiem cwietuszczego drzewa i ptaków, i churdżumy (nieduże dywanik-torba). Bardzo egzotyczna kolekcja środkowoazjatyckich i irańskich naczyń (dla mycia, przygotowywania herbata, przyrządy dla palenia). Sala „Odiessika” poświęcony rodzinnemu miastu, dlatego tak urozmaicany skład jego ekspozycji: ona włącza i pamiątkowe rzeczy i książki, stanąć już bibliograficzną rzadkością, i stare gazety, fotografiki i prace odeskich artystów. W sali przez „Christianstwo” spakowana bardzo ciekawa kolekcja oryginalnych staroobrzędowych ikon, nader cennie zebranie rostowskiej emalii, wystarczająco rozmaita kolekcja sprzętu liturgicznego (sałfietki-pokrowcy, potiry, dyswarkocz, kaganki i kadzielnice.)

tryb pracy: 10:30 – 17:00, przerwa obiadowa: nie, wyjściowy: Środa


ODESKIE MUZEUM NUMIZMATYKI

ul. Grecka, 33 | +38048-725-02-77

Odeskie muzeum numizmatyki – to pierwszy w Ukrainie muzeum historyczne nowego typu, czyim profilem zrobiły się studiowanie historii monetarnej sprawy i obiegu pieniądza ukraiński państwa a także utrzymanie i manifestacja najważniejszych historycznych pomników, odnoszących się do historii starożytnej i kultury Północnego obszaru nad Morzem Czarnym i Ruś-Ukraina. We wrześniu 1994 roku, kiedy Odessa zaznaczała swojo 200-letije, w mieście była otwarta stale działająca numizmatyczna wystawa. W styczniu przez 1999 była reorganizowana w Odeskie muzeum numizmatyki.
Po zasadach organizacji i formach działania muzeum pojawia się ludowym. Na jego stworzenie i działanie nie wydawały pieniędzy środki budżetowe. Zwiedzanie muzeum i muzealna obsługa bezpłatne. Oprócz tego, sam personel muzeum pracuje społecznie. Muzeum utrzymuje związki z różnymi kulturalno-historycznymi instytucjami, organizacjami i oddzielnymi kolekcjonerami z bardziej niż 150 krajów świata. Założycielem muzeum numizmatyki i autorem projektu wirtualnego muzeum stają się znany numizmatyk i badacz, radny Odeskiej miejskiej rady Łoboda Piotr Grigorjewicz. A oto założycielem muzeum staje się najstarsza i największa w mieście społeczna organizacja – Odeskie miejskie społeczeństwo kolekcjonerów.

Dzisiaj Muzeum numizmatyki ma dwie filie, rozmieszczone w centralnej części miasta:
1. Ekspozycja antycznych i średniowiecznych monet, starych i współczesnych pieniędzy papierowych Ukrainy (uł. Grecka, 33);
2. Galeria «mennica  – ekspozycja antycznych monet i ceramiki Północnego obszaru nad Morzem Czarnym, pieniędzy i drobnego artystycznego rzeźbiarstwa Kijowskiej Rusi, współczesne monety i namiastki pieniędzy Ukrainy (uł. Dieribasowskaja, 16)

tryb pracy: 12:00 – 16:00, przerwa obiadowa: nie, wyjściowy: Niedziela