PARK SAWICKIEGO. ODESSA (ODESA)

Za legendarną Mołdawianką rozmieszcza się rejon pod nazwą „Dalekie Młyny”. W jego zasięgach jest park Sawickiego. Do niedawna on nazywał się parkiem Leninowskiego komsomołu. Dziś park otaczają transportowe magistrale, wiodące do centrum, jednak 150 lat po temu wszystko było owak.
W te dalekie czasy na terytorium przyszłości parku było pustkowie. Wtedy to były posiadania Grigorija Sawickiego. On był organizatorem miodosytnictwa, gorzelnictwa i browarnictwa w naszym mieście. Z zawodu był inżynierem-technologiem. Produkcja zakładów dostępowała poczesnych nagród na różnych wystawach w imperium.
W końcu 60-х lat XIX stulecia Grigorij Sawickij rozstrzygnął posadzić dekoracyjny ogród w swoim chutorze i nazwał jego Sawickij. Na jego terytorium rosło mnóstwo rodzajów płodowych drzew. Również były altany dla tych, co przechadza się. Już w owych dalekich czasach na terytorium przyszłości parku był stawek. To można widzieć na kartach 1864 lata, które odzwierciedlają plan chutora Sawickiego.
W przed rewolucyjnej Odessie rejon Dalekich Młynów, jeżeli i nie był okolicą, to przybliżał się do jej. Toż na jego terytorium istniało błogie środowisko dla rozpasania przestępczości. To nie minęło i posiadania Sawickiego. Regularnie na terytorium parku odbywały się te czy inne wydarzenia kryminalnego charakteru.
W 1950 roku była przyjęta uchwała o odrodzeniu terytorium i podstawie parku Leninowskiego komsomołu. Jak i sto z hakiem lat wstecz, tak i w czasy nie tak odległe, w parku rozmieszczał się stawek. Koło jego były zagospodarowane wieże dla nurkowania. Odesyci wspominają, jak w stawku nawet można było jeździć na łodziach. Jak i w wielu parkach, tu było swoje letnie kino, a po wolnych dniach urządzały tańce. Z 1984 roku ogród Sawickiego jest pomnikiem parkowo-ogrodowej sztuki.
Na początek XXI stulecia park przyszedł do upadku. W środku 2000-h lat na jego terytorium ustaliły rzeźbiarstwa radzieckiej epoki i przeniosły pomnik W.I. Leninowi z Kulikowogo pola. Podczas polityki dekomunizacji, co przeprowadza się z 2014 roku, wszystkie rzeźbiarstwa były posprzątane, a pomnik jest zdemontowany. Były projekty po osuszeniu stawku. W jednej części ideę praktycznie udało się ucieleśnić do życia, jednak w miejscu stawku teraz czasami powstaje niewielkie błoto.